|
|
 |
 |
Okunma |
|
1660
|
Kütahya hakkında bilgiKütahya rengârenk
çinileriyle, Türkiye’nin çini atölyesi olarak bilinen, şifalı
kaplıcaları ile meşhur, millî târihimizde müstesnâ bir yeri bulunan,
Ege bölgesinin İçbatı Anadolu bölümünde yer alan il. 38o 70’ ve 39o 80’
kuzey enlemleri ile 29o 00’ ve 30o 30’ doğu boylamları arasında yer
alır.
 Kütahya'nın konumuKütahya
rengârenk çinileriyle, Türkiye’ninçini atölyesi olarak bilinen, şifalı
kaplıcaları ile meşhur, millî târihimizde müstesnâ bir yeri bulunan, Ege bölgesinin
İçbatı Anadolu bölümünde yer alan il. 38o 70’ ve 39o 80’ kuzey
enlemleri ile 29o 00’ ve 30o 30’ doğu boylamları arasında yer alır.
Kuzey ve kuzeybatıdan85.000km2 dolayındaki
yüzölçümüyle Türkiye topraklarının yaklaşık %11’ini kaplayan, kuzeyde
MarmaraBölgesi’ne, doğuda İç Anadolu Bölgesi’ne, güneydoğuda Akdeniz
Bölgesi’ne komşu olan bölgemiz batıda da Ege Denizi’yle çevrilidir
(adını komşu olduğu denizden alır). Marmara Bölgesi’yle olan sınırı
batıda Baba Burnu’ndan başlayarak Edremit Körfezi’nin kuzeyinde
yükselen Kaz Dağı’na uzanır. İç Anadolu Bölgesi’yle olan sı
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Bursa
Osmanlı Devletinin bir ara başkentliğini yapan, evliyalar diyarı,
tarihî abideler şehri, tabiî güzellikleri ve binlerce senedir bilinen
şifalı kaplıcaları ile dünyaca isim yapan il.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Bilecik, doğudan Bilecik,
Osmanlı Devletinin temellerinin atıldığı, Marmara, Ege, İç Anadolu ve
Batı Karadeniz bölgelerinin kesiştiği bir kavşak noktasında bulunan bir
ildir. 39°39' ve 40°31' kuzey enlemleriyle 29°43' ve 30°40' doğu
boylamları arasında bulunan Bilecik; Sakarya, Bolu, Eskişehir, Kütahya
ve Bursa arasında yer alır.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Eskişehir, güneydoğudan Eskişehir,
Türkiye'nin İç Anadolu Bölgesinde bulunan aynı adlı ilin merkezidir.
Ortasından Porsuk Çayı geçen şehir, içerisinde Osmangazi Üniversitesi
ve Anadolu Üniversitesi'nin bulunması nedeniyle bir öğrenci kenti
görünümündedir. 2008 yılının verilerine göre şehir merkezinin toplam
nüfusu 599,796'dır. Bu nüfusun 297,865'i erkek 301,931'i kadındır.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Afyonkarahisar, güneyden Afyonkarahisar
Şifalı kaplıcaları, kaymak şekeri ve haşhaşı ile tanınan il. Afyon'a
komşu iller arasında Eskişehir, Kütahya, Denizli, Uşak, Burdur, Isparta
ve Konya yer alır. 29° 40' ve 31° 43' doğu boylamları ile 37° 45' ve
39° 17' kuzey enlemleri arasındadır. Ege Bölgesi’nin Akdeniz’e ve İç
Anadolu Bölgesi'ne açılan kapısı ve önemli bir kültür merkezidir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Uşak, güneybatıdan Uşak
Türkiye'nin Ege bölgeside iç batı Anadolu bölümünde yer alan il. İl
toprakları 38° 12’ ve 38° 56’ kuzey enlemleriyle 28° 48’ ve 29° 57’
doğu boylamları arasında kalır. Kuzeyden Kütahya, doğudan
Afyonkarahisar, güneyden Denizli, batıdan Manisa illeriyle çevrilidir.
Trafik plaka kodu 64’tür.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Manisa, batıdan ise Manisa
Ege bölgesinde, tarihi, ovası ve üzümü ile tanınan bir ilimiz. 27°08’
ve 29°05’ doğu boylamları ile 38°04’ ve 39°58’ kuzey enlemleri arasında
yer alır. İl toprakları doğudan Uşak ve Kütahya; kuzeyden Balıkesir;
güneyden Aydın; güneydoğudan Denizli; güneybatı ve batıdan İzmir illeri
ile çevrilidir. Osmanlı devrinde “Şehzâdeler şehri” olarak tanınan,
üzümün anavatanı olarak bilinen, yeşili, mesir macunu ve üzümü ile
meşhur bir ildir. İl trafik plaka numarası 45’tir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Balıkesir illeri ile çevrilidir.
Kütahya (Balıkesir
Marmara Denizi ve Ege Denizi sahilinde bulunan, turizm bakımından
gelişmiş, Türkiye'nin önemli illerinden biri. Kaplıcaları, yeraltı ve
yer üstü suları bakımından zengin, üçte biri ormanlık, Türkiye'nin
zeytin ambarı olan ili; Marmara Denizi, Bursa, Kütahya, Manisa, İzmir,
Ege Denizi ve Çanakkale arasında yer almaktadır. 39°04' ile 40°40'
kuzey enlemleri
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Latince: Cotyaeum), İçbatı Anadolu Bölümü'nde Latin
Dili ve Edebiyatı ile Yunan Dili ve Edebiyatı iç içe iki ana bilim
dalıdır ve Klasik filoloji olarak bilinmektedir. Latince'nin
günümüzdeki önemi bilim dalı olmasıdır; bu nedenle batı dillerinin ve
yazınlarının yanı sıra Eskiçağ ve Ortaçağ Tarihi, felsefe tarihi,
epigrafi, tiyatro tarihi, Roma Hukuku gibi bir çok alanda, ayrıca
Osmanlı arşivlerinde bulunan Latince yazılmış belgeler üzerinde
bilimsel araştırma yapmak için gereklidir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Kütahya ilinin merkezi şehirdir.
Eski kaynaklara,
sikke ve yazıtlara göre Kütahya’nın antik dönemdeki adı
“Kotiaeion”dur{{kaynak göster}}. Ünlü Antik Çağ coğrafyacısı {{Trİl|
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Strabon
bu adın, “Kotys’in Kenti” anlamına geldiğini belirtmektedir. Kotys,
Trakya’da yaşayan Odrisler’den olup, Romalılar’ın M.S. 38’de Anadolu’ya
gönderdiği bir komutanın adıdır. Kütahya Müzesi’nde bulunan bir sikkede
bu ad “Koti” olarak geçmektedir. Kütahya adı, eskisine benzetilerek
Türkler tarafından verilmiştir{{kaynak göster}}.Şehrin nüfusu 2008
yılına göre 218.000'dir.1927'de 17.000 olan nüfusu, 1990'da 131.000'e,
2000'de 167.000'e, 2008'de 213.000'e çıkmıştır.
Strabon,
M.Ö. 1. yüzyılda bugünkü Amasya'da yaşamış olan coğrafyacı. İyi bir
eğitim almış olan Strabon, çok seyahat etmiş ve özellikle Anadolu ve
çevresinde yapmış olduğu geziler sırasında bu bölgeyi çok iyi
tanımıştır. Coğrafya adıyla tanınan onyedi bölümlük dev yapıtında,
yalnızca gezdiği ve gördüğü yerleri anlatmakla yetinmemiş, buralarda
cereyan eden tarihî olaylar hakkında da ayrıntılı bilgiler vermiştir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Ege Bölgesi, İç Anadolu ve Marmara bölgeleri arasında tarih ve kültür merkezi olarak köprü vazifesi görmüştür. Trafik numarsı 43’tür.
İsminin kökeni
Kütahya ilk kurulduğunda adı seramik kenti mânâsına gelen “seramorum” idi. M.Ö. 11. asırda 85.000km2
dolayındaki yüzölçümüyle Türkiye topraklarının yaklaşık %11’ini
kaplayan, kuzeyde Marmara Bölgesi’ne, doğuda İç Anadolu Bölgesi’ne,
güneydoğuda Akdeniz Bölgesi’ne komşu olan bölgemiz batıda da Ege
Denizi’yle çevrilidir (adını komşu olduğu denizden alır). Marmara
Bölgesi’yle olan sınırı batıda Baba Burnu’ndan başlayarak Edremit
Körfezi’nin kuzeyinde yükselen Kaz Dağı’na uzanır. İç Anadolu
Bölgesi’yle olan sı
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Frigler
şehre “Kotiyum” ismini verdiler. Eski kaynaklarda şehrin ismi
Kotiaetion, Katiaion, Cotyaeium, Cotyaeum ve Cotyaium şeklinde
geçmektedir. Bütün bunlar “Totys’in şehri” mânâsına gelmektedir.
Güçlü bir uygarlık kuran Friglerin
tarihi ve sosyal yaşamı ile ilgili bilgilerimiz ne yazık ki yeterli
değildir. Bu konudaki ilk bilgileri antik yazarlardan öğreniyoruz.
Tarihçi Herodot ile coğrafyacı Strabon'a göre Frigler, Avrupalı bir
kavimdi ve Anadolu'ya gelmelerinden önce “Brigler” olarak
anılıyorlardı. Friglerle ilgili bu yazılı kaynakları ve bölgedeki kazı
sonuçlarını değerlendiren bilim adamları Friglerin, büyük olasılıkla MÖ
1200'lerde Trakya ve Boğazlar üstünden Anadolu'ya geld
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Selçuklu Türkleri bu şehri fethedince şehre “Kütâhiye” ismini vermişlerdir. Zamanla bu isim “Kütahya” hâlini almıştır.
Bir
rivâyete göre, dul bir kadının pazara getirdiği testi, tabak, vazo,
sürahi, çanak ve çömlekler sağlam hem de zariftir. Müşteriler
tarafından kapışılır. Diğer satıcılar bu kadının hüneri yaptığı
topraktan olmalı diyerek kadını takip ederler. Kadın bugünkü
Kütahya’nın bulunduğu yere gelip heybesini toprakla doldurur. Diğer
esnaf bu bölgede atölyeler açarak şehir kurulur ve seramik şehri
manasına“Seramorum” denir.
Tarih
Kuruluş tarihi kesin olarak tesbit edilememekle beraber, tarihi
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız.
M.Ö. 3000
yıllarına uzanmaktadır. Eski kaynaklara göre Kütahya'nın antik
çağlardaki adı Kotiaeon, Cotiaeum ve Koti şeklinde geçmektedir. İl
topraklarına yerleşen en eski halk Friglerdir. M.Ö. 1200'lerde Anadolu'ya gelen Frigler, Hitit İmparatorluğunun topraklarına girdiler ve bir devlet olarak örgütlendiler. Anadolu’nun tarihsel çağları, Çorum'un Sungurlu ilçesine 5 km. uzaklıkta bulunan ve yapılan kazılarda Hitit İmparatorluğu’nun
başkenti Hattuşa olduğu anlaşılan Boğazköy'de, Yozgat’ın güneydoğusuna
düşen Alişarhöyük'te ve kayserinin kuzeyindeki Kültepede bulunan, çivi
yazısı ile yazılmış tablet denilen kil levhacıklar ile başlar. Sayıca,
Alişar ve Boğazköy de az Kültepede ise on binleri aş
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. M.Ö. 676 'da Kimmeler, Frigya Kralı III. Midas'ı bozguna uğratarak Kütahya ve çevresine egemen oldular. Görülen iklim Karasal iklim ve bitki örtüsü
bozkırdır.
Alyattes'in Frigler, Makedonya ve Trakya bölgesinden M.Ö. 1200'lerde Anadolu'ya göç etmişlerdir. Frig Devleti ise olasılıkla M.Ö. 8.yy. da kurulmuştur.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Lidya Kralı olduğu dönemde Kimmer egemenliği yerini Lidya yönetimi aldı. Lidya,
Anadolu'da Tunç Çağından itibaren M.Ö. 2. bin yılın ikinci yarısında
hüküm süren Lidya uygarlığı toprakları. Yer olarak kabaca Anadolu'nun
batısıdır. Esas olarak Gediz (Hermos) Irmağı ve Küçük Menderes
(Kaistos) Irmaklarının vadilerini kapsayan bölgedir. Kuzeyinde Mysia,
güneyinde Karia, doğusunda Frigya, batısında ise Ionia bölgeleri
bulunmaktadır.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. M.Ö. 546'da Persler Lidya Ordusunun yenilgiye uğratarak Anadolu'yu istila etti. Olaylar
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. M.Ö. 334'de Biga Çayı yakınlarında yılkutusu|
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Persleri yenilgiye uğratan İskender yörede üstünlük kurdu. Persler
İran’a hakim olan eski bir kavim. Ari ırkına mensup, Hint-Avrupa
kavmidir. M.Ö. 2000 yılında, kuzeyden gelip, Orta İran’a yerleştiler.
Eski Ortadoğu’ya hakim Elamlılar ve Medlerin hakimiyetinde yaşadılar.
M.Ö. 6. yüzyıl ortalarında, Pers Prensi
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Büyük İskender'in İskender
veya III. Aleksander (Yunanca: Μέγας Ἀλέξανδρος Megas Aleksandros) 20
Temmuz M.Ö. 356, Pella, Makedonya - 10 Haziran M.Ö. 323, Babil), M.Ö.
336 - M.Ö. 323 yılları arasında Makedonya kralı ve tarihteki en büyük
imparatoru. Makedonya kralı II. Filip'in oğlu. Ayrıca Büyük İskender,
İskender Rumi, İskender Yunani ve Makedonyalı İskender olarak da
bilinir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. M.Ö. 323'te ölümü ile Kütahya ve yöresi komutanlarından Antigonos'a geçti. Olaylar
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. M.Ö. 133'de Roma yönetimine girdi. Piskoposluk merkezi haline getirildi.
Bugünkü
İtalya’nın Latium bölgesinde, Tiber Irmağı’na bakan tepelerde kurulmuş
birkaç köyden oluşan eski Roma, sonradan dünyanın en büyük
imparatorluklarından birinin merkezi oldu. Romalılar tarihte pek çok
ülkenin dilini, edebiyatını, yasalarını, yönetim biçimini ve
mimarlığını etkiledi.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. 1071'de 1071 yılı olayları ve detayları
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Malazgirt Savaşı'nda Büyük
Selçuklu Devleti Sultanı Alparslan ile Bizans İmparatoru Romen Diyojen
kuvvetleri arasında, 26 Ağustos 1071 tarihinde, Doğu Anadolu’da
Malazgirt Ovasında meydana geldi. Bu muharebe, dinî, millî, siyasî,
askerî neticeleri ve Türk-İslâm tarihinin en büyük zaferlerinden biri
olması bakımından önemlidir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Alp Arslan'a yenilen
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız.
Bizans İmparatoru Romanus Diogenes'de tutsaklık dönüşü Kütahya'ya getirildi ve gözleri kör edildi. Bizans kelimesi Byzas'tan gelir. İstanbul şehrinin kurucusu Byzas'dan dolayı şehre uzun süre Byazs denmiştir.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. 1078'de 1078 yılı olayları ve detayları
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Anadolu Selçuklu Devletini kuran Anadolu Selçuklu Devleti,
Selçukluların Anadolu’da kurduğu devlettir. Türklerin Anadolu’ya
yerleşmesi 1071’deki Malazgirt Savaşı’ndan sonra hızlandı. Selçuklu
komutanı Kutalmışoğlu Süleyman Şah (I. Süleyman Şah), Anadolu’daki
fetihleri batıya yayarak 1075'te İznik’i Bizans’tan aldı ve burayı
başkent yaparak bağımsızlığını ilan etti. Böylece kurulan Anadolu
Selçuklu Devleti, İlhanlıların son Anadolu Selçuklu sultanını tahttan
indirdikleri 1318'e kadar varlığını sürdürdü.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. Kutalmışoğlu Süleyman Şah Kütahya'yı da ele geçirdi. Kutalmışoğlu Süleyman Şah,
Anadolu Selçuklu Devleti'nin kurucusudur. Tarihi kayıtlarda bazen
Osmanlı Devleti'nin kurucusu Osman Bey'in dedesi Süleyman Şah ile
karıştırılır.
...Detaylı bilgi için linke tıklayınız. 1097'de Haçlıların saldırısına uğradı. II. Kılıç Arslan kaybedilen topraklarla birlikte Kütahya'yı geri aldı. 1277'de II. Gıyaseddin Keyhüsrev Kütahya yöresini Germiyanoğlu Süleyman Şah kızı Devlet Hatun'u Osmanlı Sultanı I. Murat'ın oğlu Yıldırım Bayezid'a verdi. ( 1381) Germiyanoğulları Beyliğinin toprakları Devlet Hatun'un çeyizi olarak Osmanlılara verildi. (Kütahya ve çevresi dahil) 1402 Ankara Savaşında, Bayezid'i ağır bir yenilgiye uğratan Timur, Kütahya'yı alarak II. Yakup Bey'e geri verdi. Kütahya daha sonra Osmanlılara geçti ve Sancak Merkezi oldu.
Sultan II. Beyazıt'ın zamanında Şah İsmail yanlısı Şahkulu Kütahya'da ayaklandı. Bu isyan 1511 yılında bastırıldı. 19. yüzyıl'da Osmanlı Devletine başkaldıran Mısır Valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa'nın oğlu Kütahya'yı işgal etti. Sultan II. Mahmut ile imzalanan Kütahya Antlaşması ile Mısır askerleri Kütahya'yı terk etti.
Avrupa'da 1848 ihtilalleri sırasında, Macarlar'da ayaklanmışlardı. Macar Ulusal Hareketi Avusturya ve Rusya tarafından bastırılınca hareketin önde gelenlerinden bazıları 1849'da Osmanlı Hükümetine sığındı. Başta Lajos Kossuth olmak üzere Kütahya 'ya yerleştirilen Macarlar, 1851'e kadar burada kaldılar.
Kütahya 1867'de Hüdavendigar Vilayetine bağlı bir sancak merkezi iken, II. Meşrutiyetten sonra bağımsız bir sancak oldu. Milli Mücadele yıllarında, Ocak 1921'de Çerkez Ethem düzenli ordu çatışmasına sahne olan Kütahya, 17 Temmuz 1921'de Kütahya-Eskişehir Muharebelerinde TBMM Batı Cephesi ordusunun yenilmesi üzerine Yunanlıların işgaline uğradı. Büyük Taarruz'a kadar işgal altında kalan Kütahya, 30 Ağustos 1922'de kurtuldu. 8 Ekim 1923'de Vilayet durumuna getirilmiştir.
Kütahya 5.000 senelik bir tarihe sahip. Bündan önce Kütahyada yaşamiş olan milletler şunlar:
Hititler
Frigya´lar
Farslar
Makedonyalılar
Romalılar
Doğu Roma İmparatorluğu
Anadolu Selçuklu Devleti
Ermeniler
Yunanlar
Germiyanoğulları Beyliği
Osmanlı Devleti
Coğrafya
Kütahya, Yellice Dağı'nın (eski adı Acemdağı) kuzey eteğinde, Kütahya Ovası'nın güney kenarında kurulmuştur. Bah'tan gelen Katar Suyu, ovanın ortasından geçer ve şehrin 3 km kuzeybatısında olabilir. Sakarya Nehri'nin büyük bir kolu olan Porsuk Çayı'na katılır. Şehir, ovadan başlayarak, güneye doğru yükselen bir yerde kurulmuştur. Alayunt, Balıkesir demiryolu
istasyonunda yüksekliği 935 m olan yer, çarşı kesiminde 970 m'ye
yükselir. Şehrin, iç kale kalıntılarının bulunduğu Hisar Tepesi'nde
yükselti 1000 m'yi aşar. Şehir, bu tepe ile Hıdırlık Tepesi arasından
bir dere vadisi boyunca yer alır. Şehrin eski çekirdeği, Hisar Tepesi
önündedir ve önemli tarihî anıtlar bu kesimde bulunur. Evler,
tepelerin yamacına yaslandığı gibi, özellikle yeni semtler ovaya doğru
da yayılır. Yeni semtlerde sokaklar ve caddeler, düz ve geniş eski
semtlerde ise dar, taş kaldırımlı ve çok defa da yokuşludur. Kütahya
batıda Tavşanlı üzerinden Bursa'ya ( Marmara Bölgesi) ve Balıkesir'e, (Ege kıyıları) güneybatıda Çavdarhisar ve Gediz üzerinden Ege Bölgesi'ne güneydoğuda Afyon üzerinden Konya'ya ve Akdeniz kıyılarına, kuzeydoğuda Eskişehir ve Bilecik yörelerine bağlanır. Bu durumu, şehrin, Osmanlılar devrinde canlı bir konak yeri ve önemli bir yönetim merkezi seçilmesine sebep olmuştur. 19. yüzyıl sonlarında Anadolu
demiryolları yapılırken, Kütahya doğrudan doğruya bu yol üzerinde yer
almadı, kısa bir şube hattıyla ana hatta bağlandı. Cumhuriyet devrinde
demiryolunun Balıkesir'e uzatılması, şehrin canlılığını arttırdı.
Burada bulunan tuğla ve kiremit ocakları ile un fabrikasına, Cumhuriyet devrinde şeker fabrikası ( 1954) ve azot fabrikası ( 1961, genişletme 1966) katıldı, çinicilik yeniden canlandırıldı.
İlçeleri
Altıntaş - Aslanapa - Çavdarhisar - Domaniç - Dumlupınar - Emet - Gediz - Hisarcık - Pazarlar - Şaphane - Simav - Tavşanlı
İklim
İç Anadolu iklim özellikleri görülen Kütahya'da yıllık sıcaklık ortalaması 10,6 °C'dir.
En yüksek sıcaklık, 38,6º ,En düşük ölçülen sıcaklık ise –28,1º dir.Yıllık sıcaklık farkı 66,7ºC ile büyük bir fark gösterir.
Yağışlar
karasal iklime bağlı olarak, kış, ilkbahar ve sonbaharda görülür.
Yazları genellikle kuraktır. Yıllık ortalama yağış miktarı 540 mm.dir.
En yağışlı ay aralık, en kurak ay ağustostur. Yağışların %38,8 i kış,
%29,4 ‘ü İlkbahar, %12,5 ‘i yaz, %19,3 ‘ü sonbahar aylarında düşer. Kış
aylarında, sıcaklığın düşük ve yükseltinin fazla olması nedeniyle
yağışlar, genellikle kar şeklinde, diğer mevsimlerde yağmur
şeklindedir. Kar yağışlı günlerin, yıllık ortalama sayısı 19 gündür.
Kar kalınlığı ortalama 12 cm civarındadır.
Güzel sanatlar
Germiyanoğulları Beyliği'nin başlıca mimarî eserleri Kütahya'da görülür. Bu devir camileri, klasik osmanlı camileri planında, tek kubbeli ve revaklı, üç bölümlü son cemaat yeri olan yapılardır.
''Kurşunlu Camii'' 1377'de,
ahi şeyhi Mehmed tarafından yaptırıldı. Kare mekânı, türk üçgenleriyle
geçilen kubbe örter. Son cemaat yerinin ortasında ayna tonoz, yanlarda
küçük kubbeler yer alır.
''İshakfakih Camii'' ( 1433), kesme taş tuğla duvarları ve gösterişli bir cephesi vardır. Son cemaat yeri üç bölümdür. Bir bölümü türbe durumundadır. Gösterişli cephesi ve düzenli mimarîsi dikkati çeker. Son cemmat yerinde kesme taşların çevresi kırmızı tuğlalarla çevrilidir. Sütun başlıkları türk üçgenlidir. Taş mihrabın çevresini 15. yüzyıl özelliği gösteren iki renkli çinilerden bir sıra bitkisel bezemeli çini çevirir.
''Ulu Cami'', Yıldırım Bayezid'in başlattığı ve Musa Çelebi'nin 1410'da tamamlattığı caminin yerine yeniden yapıldı ( 1889- 1891).
Son devir osmanlı mimarîsinin önemli ve klasik ölçüye bağlı az
rastlanan yapılarından biridir. Burada, arka arkaya iki kubbe, altı
yarım kubbe ile çevrilmiş, köşelere de birer kubbe yerleştirilmiştir.
Mihrap dışa doğru beş köşeli bir çıkıntı halindedir. Üzeri yarım bir
kubbeyle örtülüdür. Dört aynalı tonoz ve ortada kubbenin yer aldığı beş
gözlü son cemmat yerinin eski yapıdan kalma olduğu sanılır. Osmanlı
mimarîsinin en karışık devrinde, çok başarılı bir yapı olarak görülür.
Germiyanoğlu Yakup Bey II'nin ( 1390- 1428) külliyesi, medrese, mescid ve imaretten meydana gelir, kendi türbesini
de içine alır. Günümüzde kitaplık olarak kullanılan ve yapılış tarihi
kesin olarak belli olmayan külliye, Germiyanoğulları'nın en önemli dinî
yapılarındandır. Ortada büyük kubbeli, şadırvanlı, kapalı avluya üç
yönden açılan, üç kubbeyle örtülü eyvan ve üç kemerli dışarıya açılan,
üç kubbeli giriş revakının iki yanında kubbeli odalar vardır.
Eyvanların üzerinin kubbelerle örtülü olmasının dışında, T planlı,
köşeli veya yan mekânlı tip olarak nitelendirilen osmanlı yapılarıyla
benzerlik gösterir. Yakup Bey'in türbesi, parmaklıklarla yan
eyvanlardan ayrılmıştır. Sanduka, bir bölümü 15. yüzyıl'dan bir bölümü de son onarımlardan kalma çinilerle kaplıdır. Soldaki kubbeli mekân, külliyenin mescididir. Yazıtlar üç bölümlü giriş revakında büyük yer tutar. Germiyanoğlu mimarîsinin erken bir örneği olan Vacidiye Medresesi, Anadolu Selçukluları'nın kapalı medreseler geleneğine bağlıdır.
Merkeze Bağlı Mahalleler
100. Yıl
30 Ağustos
75. Yıl
Ali Paşa
Bahçelievler
Balıklı
Börekçiler
Cedid
Cemalettin
Cumhuriyet
Evliya Çelebi
Fatih
Fuat Paşa
Gaybi Efendi
Gazi Kemal
Gültepe
Hacı Azizler
Hamidiye
İstiklal
Lala Hüseyin Paşa
Mehmet Akif Ersoy
Maltepe
Maruf
Mecidiye
Meydan
Müderris
Okmeydanı
Osman Gazi
Paşam Sultan
Pirler
Saray
Servi
Sultanbağı
Vefa
Yenidoğan
Yıldırım Beyazıt
Yunus Emre
Zafertepe
Ziraat
yeni dogan
Kütahya kökenli tanınmış kişiler
Evliya Çelebi
Ayla Dikmen
Aydilge
Gülten Dayıoğlu
Asım Gündüz
Komitas Vardapet
Şeyhi
Oktay Aslanapa
Ahmedi
Ezop
Esra Erol
Neyzen Ahmet Yakuboğlu
Ayrıca bakınız
Kütahya Kalesi
Kütahya Porselen
|
Yorumlar