Uyanmak istemiyorum bu sabah Sensizlikle karşılaşacağım için Yeniden yaşamak istemiyorum o acıları Üzerinde kaçınılmaz bir sis var sabahın Ve o sise inat uyanmayacağım...
Uyanmak istemiyorum bu sabah Güneşimde yok zaten Her yer karanlık Bir ara gözlerimi açıp masaya bakıyorum Geceden kalma bardaklar ve boş şişeler var Düşünüyorum da herşey gibi sende bittin Ve yitip gittin...
Uyanmak istemiyorum bu sabah Çizilmiş bir plak gibi Hep aynı şeyleri yaşamaktan bıktım Yine sensiz uyanacağım Boş mideyle bir cigara yakacağım Ve yine hafif bir baş dönmesi beni bekliyor olacak Oturacağım kanepeye ve aklıma yine sen geleceksin...
Uyanmak istemiyorum bu sabah Bitmese keşke rüyalarım Hayatımda sadece orda görebiliyorum seni Bari ondan mahrum kalmayayım Ama olmuyor rüyalarımda bile terkettin beni Kalkıp evin içinde şöyle bi tur atıyorum Sensizliğin kokusu bütün eve yayılmış...
Uyanmak istemiyorum bu sabah Keşke kafama vura vura anlatsaydın diyorum O zamanlar anlamak işime gelmiyordu Beni sevmediğini söyleseydin yüzüme Belki sana bu kadar bağlanmazdım Şimdi çok pişmanım Ama sen beni duymuyorsun...
Uyanmak istemiyorum bu sabah Gerçi uyansamda bir şey farketmez Artık gitme vakti geldide geçiyor bile Sonsuza kadar uyuyacağım herhalde Bir yola giriyorum Ama öyle bir yol ki dönüşü olmayan Neyse ben yine çok konuştum Hoşçakal aşkım ve hoşçakal dünyam... Ömer Arslan